ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ ΤΡΙΤΗΣ ΤΗΣ ΔΙΑΚΑΙΝΗΣΙΜΟΥ. Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ ΤΡΙΤΗΣ ΤΗΣ ΔΙΑΚΑΙΝΗΣΙΜΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ   (ΤΩΝ ΝΕΟΦΑΝΩΝ ΑΓΙΩΝ ΡΑΦΑΗΛ, ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗΣ)  (Πρά­ξ.ι΄[10] 34-43) Ἐν ταῖς ἡ­μέ­ραις ἐ­κεί­ναις, ἀ­νοί­ξας Πέ­τρος τὸ στό­μα αὐ­τοῦ εἶ­πεν· ἐπ᾿ ἀ­λη­θεί­ας κα­τα­λαμ­βά­νο­μαι ὅ­τι οὐκ ἔ­στι προ­σω­πο­λή­πτης ὁ Θε­ός, 35 ἀλλ᾿ ἐν παν­τὶ ἔ­θνει ὁ φο­βού­με­νος αὐ­τὸν καὶ ἐρ­γα­ζό­με­νος δι­και­ο­σύ­νην δε­κτὸς αὐ­τῷ ἐ­στι. 36 τὸν λό­γον ὃν ἀ­πέ­στει­λε τοῖς υἱ­οῖς Ἰσ­ρα­ὴλ εὐ­αγ­γε­λι­ζό­με­νος εἰ­ρή­νην διὰ Ἰ­η­σοῦ Χρι­στοῦ· οὗ­τός ἐ­στι πάν­των Κύ­ριος· 37 ὑ­μεῖς οἴ­δα­τε τὸ γε­νό­με­νον ρῆ­μα καθ᾿ ὅ­λης τῆς Ἰ­ου­δαί­ας, ἀρ­ξά­με­νον ἀ­πὸ τῆς Γα­λι­λαί­ας με­τὰ τὸ βά­πτι­σμα ὃ ἐ­κή­ρυ­ξεν Ἰ­ω­άν­νης, 38 Ἰ­η­σοῦν τὸν ἀ­πὸ Να­ζα­ρέτ, ὡς ἔ­χρι­σεν αὐ­τὸν ὁ Θε­ὸς Πνεύ­μα­τι Ἁ­γί­ῳ καὶ δυ­νά­μει, ὃς δι­ῆλ­θεν εὐ­ερ­γε­τῶν καὶ ἰ­ώ­με­νος πάν­τας τοὺς κα­τα­δυ­να­στευ­ο­μέ­νους ὑ­πὸ τοῦ δι­α­βό­λου, ὅ­τι ὁ Θε­ὸς ἦν μετ᾿ αὐ­τοῦ· 39 καὶ ἡ­μεῖς ἐ­σμεν μάρ­τυ­ρες πάν­των ὧν ἐ­ποί­η­σεν ἔν τε τῇ χώ­ρᾳ τῶν Ἰ­ου­δαί­ων καὶ ἐν Ἱ­ε­ρου­σα­λήμ· ὃν καὶ ἀ­νεῖ­λον κρε­μά­σαν­τες ἐ­πὶ ξύ­λου. 40 τοῦ­τον ὁ Θε­ὸς ἤ­γει­ρε τῇ τρί­τῃ ἡ­μέ­ρᾳ καὶ ἔ­δω­κεν αὐ­τὸν ἐμ­φα­νῆ γε­νέ­σθαι, 41 οὐ παν­τὶ τῷ λα­ῷ, ἀλ­λὰ μάρ­τυ­σι τοῖς προ­κε­χει­ρο­το­νη­μέ­νοις ὑ­πὸ τοῦ Θε­οῦ, ἡ­μῖν, οἵ­τι­νες συ­νε­φά­γο­μεν καὶ συ­νε­πί­ο­μεν αὐ­τῷ με­τὰ τὸ ἀ­να­στῆ­ναι αὐ­τὸν ἐκ νε­κρῶν· 42 καὶ πα­ρήγ­γει­λεν ἡ­μῖν κη­ρῦ­ξαι τῷ λα­ῷ καὶ δι­α­μαρ­τύ­ρα­σθαι ὅ­τι αὐ­τός ἐ­στιν ὁ ὡ­ρι­σμέ­νος ὑ­πὸ τοῦ Θε­οῦ κρι­τὴς ζών­των καὶ νε­κρῶν. 43 τού­τῳ πάν­τες οἱ προ­φῆ­ται μαρ­τυ­ροῦ­σιν, ἄ­φε­σιν ἁ­μαρ­τι­ῶν λα­βεῖν διὰ τοῦ ὀ­νό­μα­τος αὐ­τοῦ πάν­τα τὸν πι­στεύ­ον­τα εἰς αὐ­τόν. ΕΡΜΗΝΕΙΑ Π. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ Ἐκεῖνες τὶς μέρες ὁ Πέ­τρος ἔ­χον­τας τή δι­ά­θε­ση νά μι­λή­σει πο­λύ, ἄ­νοι­ξε τό στό­μα του καί εἶ­πε: Ἀ­λη­θι­νά κα­τα­λα­βαί­νω ὅ­τι ὁ Θε­ός δέν ἐ­πη­ρε­ά­ζε­ται ἀ­πό πρό­σω­πα καί δέν κά­νει με­ρο­λη­ψί­ες καί δι­α­κρί­σεις. 35 Ἀλ­λά δέ­χε­ται εὐ­πρόσ­δε­κτα κά­θε ἄν­θρω­πο, σ’ ὅ­ποι­ο ἔ­θνος κι ἄν ἀ­νή­κει, ἐ­φό­σον βέ­βαι­α αὐ­τός ἔ­χει φό­βο Θε­οῦ καί συμ­πε­ρι­φέ­ρε­ται μέ δι­και­ο­σύ­νη. 36 Γι᾿ αὐ­τό καί μέ­να τώ­ρα τί­πο­τε δέν μέ ἐμ­πο­δί­ζει νά ἀ­να­πτύ­ξω καί σέ σᾶς τόν λό­γο καί τό ἄγ­γελ­μα πού ὁ Θε­ός ἀ­πέ­στει­λε στούς Ἰσ­ρα­η­λί­τες. Καί μέ τό ἄγ­γελ­μα αὐ­τό ἀ­πο­κα­λύ­πτει τό χαρ­μό­συ­νο μή­νυ­μα ὅ­τι ὁ Ἰ­η­σοῦς Χρι­στός εἰ­ρή­νευ­σε τόν Ἰσ­ρα­ήλ μέ τόν Θε­ό. Αὐ­τός ὁ Ἰ­η­σοῦς Χρι­στός εἶ­ναι ὁ Κύ­ριος ὅ­λων τῶν ἀν­θρώ­πων, καί θέ­λει ὅ­λοι νά σω­θοῦν. 37 Ἐ­σεῖς ἔ­χε­τε μά­θει γιά τό γε­γο­νός πού κη­ρύ­χθη­κε σ᾿ ὅ­λη τήν Ἰ­ου­δαί­α καί ἄρ­χι­σε ἀ­πό τή Γα­λι­λαί­α με­τά τό βά­πτι­σμα τῆς με­τα­νοί­ας πού κή­ρυ­ξε ὁ Ἰ­ω­άν­νης. 38 Γνω­ρί­ζε­τε τόν Ἰ­η­σοῦ ἀ­πό τή Να­ζα­ρέτ, πῶς τόν ἔ­χρι­σε ὁ Θε­ός μέ τό Ἅ­γιον Πνεῦ­μα καί τόν πε­ρι­έ­βα­λε μέ δύ­να­μη, γιά νά ἐ­πι­τε­λεῖ τά τό­σα θαύ­μα­τά του. Αὐ­τός πε­ρι­ό­δευ­ε καί πή­γαι­νε ἀ­πό τό­πο σέ τό­πο εὐ­ερ­γε­τών­τας καί θε­ρα­πεύ­ον­τας ὅ­λους ὅ­σους ἦ­ταν δαι­μο­νι­σμέ­νοι καί κα­τα­τυ­ραν­νοῦν­ταν ἀ­πό τόν δι­ά­βο­λο. Καί ἐ­νερ­γοῦ­σε τά ὑ­περ­φυ­σι­κά αὐ­τά ἔρ­γα, δι­ό­τι ἦ­ταν ὁ Θε­ός μα­ζί του. 39 Καί ἐ­μεῖς εἴ­δα­με μέ τά μά­τια μας καί εἴ­μα­στε μάρ­τυ­ρες γιά ὅ­λα ὅ­σα ἔ­κα­νε καί στή χώ­ρα τῶν Ἰ­ου­δαί­ων καί στήν Ἱ­ε­ρου­σα­λήμ. Καί ὅ­μως αὐ­τόν πού τό­σες εὐ­ερ­γε­σί­ες καί θε­ρα­πεῖ­ες ἔ­κα­νε, τόν σκό­τω­σαν καί μά­λι­στα μέ θά­να­το ἀ­τι­μω­τι­κό. Δι­ό­τι τόν κρέ­μα­σαν πά­νω στό ξύ­λο τοῦ σταυ­ροῦ. 40 Ὁ Θε­ός ὅ­μως τόν ἀ­νέ­στη­σε τήν τρί­τη ἡ­μέ­ρα ἀ­πό τόν θά­να­τό του. Καί ἐ­πέ­τρε­ψε νά γί­νει ὁ­ρα­τός καί νά ἐμ­φα­νι­σθεῖ με­τά τήν Ἀ­νά­στα­σή του 41 ὄ­χι πλέ­ον σ᾿ ὅ­λο τό λα­ό. Ἀλ­λά ἐμ­φα­νί­σθη­κε σέ μάρ­τυ­ρες πού εἶ­χαν ἐ­κλε­γεῖ ἀ­πό τόν Θε­ό πο­λύ πρίν σταυ­ρω­θεῖ καί ἀ­να­στη­θεῖ ὁ Ἰ­η­σοῦς. Καί οἱ μάρ­τυ­ρες αὐ­τοί εἴ­μα­στε ἐ­μεῖς οἱ ἀ­πό­στο­λοι, οἱ ὁ­ποῖ­οι φά­γα­με καί ἤ­πια­με μα­ζί του με­τά τήν Ἀ­νά­στα­σή του ἀ­πό τούς νε­κρούς. 42 Καί μᾶς ἔ­δω­σε τήν ἐν­το­λή νά κη­ρύ­ξου­με στόν λα­ό καί νά μαρ­τυ­ρή­σου­με ὅ­τι αὐ­τός ὁ Ἰ­η­σοῦς εἶ­ναι ἐ­κεῖ­νος πού ὁ Θε­ός σύμ­φω­να μέ τή σω­τη­ρι­ώ­δη καί ἀ­με­τά­θε­τη βου­λή του ἔ­χει ὁ­ρί­σει κρι­τή τῶν ζων­τα­νῶν καί τῶν νε­κρῶν. Κι ἔ­τσι νά κα­τα­στή­σου­με ὑ­πεύ­θυ­νους ἐ­νώ­πιον τοῦ Θε­οῦ τούς ἀ­κρο­α­τές μας, ἐ­άν δέν δε­χθοῦν τή μαρ­τυ­ρί­α μας αὐ­τή. 43 Γι᾿ αὐ­τόν δί­νουν τή μαρ­τυ­ρί­α τους ὅ­λοι οἱ προ­φῆ­τες καί βε­βαι­ώ­νουν ὅ­τι κά­θε ἄν­θρω­πος πού πι­στεύ­ει σ᾿ αὐ­τόν, θά λά­βει ἄ­φε­ση ἁ­μαρ­τι­ῶν μέ τή δύ­να­μη καί τή χά­ρη πού προ­έρ­χε­ται ἀ­πό τό ὄ­νο­μα καί τό πρό­σω­πό του.