ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ ΛΟΥΚΑ. ΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΦΟΥ

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΠΑΥΛΟΥ ΚΑΙ ΒΑΡΝΑΒΑ

ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΚΑΙ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ ΛΟΥΚΑ

(18 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2015)

ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΛΟΥΚΑ - ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ Ζ΄ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ (ΣΠΟΡΕΩΣ). ΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΦΟΥ

  ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΠΑΥΛΟΥ ΚΑΙ ΒΑΡΝΑΒΑ

      ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΛΟΥΚΑ

(ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ Ζ΄ ΟΙΚ. ΣΥΝΟΔΟΥ)

(11 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2015)

Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ (ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ Ζ΄ ΟΙΚ. ΣΥΝΟΔΟΥ)

Τέκνον Τίτε, πι­στὸς ὁ λό­γος· καὶ πε­ρὶ το­ύ­των βο­ύ­λο­μαί σε δι­α­βε­βαι­οῦ­σθαι, ἵ­να φρον­τί­ζω­σι κα­λῶν ἔρ­γων προ­ΐ­στα­σθαι οἱ πε­πι­στευ­κό­τες τῷ Θε­ῷ. ταῦ­τά ἐ­στι τὰ κα­λὰ καὶ ὠ­φέ­λι­μα τοῖς ἀν­θρώ­ποις· μω­ρὰς δὲ ζη­τή­σεις καὶ γε­νε­α­λο­γί­ας καὶ ἔ­ρεις καὶ μά­χας νο­μι­κὰς πε­ρι­ί­στα­σο· εἰ­σὶ γὰρ ἀ­νω­φε­λεῖς καὶ μά­ται­οι. αἱ­ρε­τι­κὸν ἄν­θρω­πον με­τὰ μί­αν καὶ δευ­τέ­ραν νου­θε­σί­αν πα­ραι­τοῦ, εἰ­δὼς ὅ­τι ἐ­ξέ­στρα­πται ὁ τοι­οῦ­τος καὶ ἁ­μαρ­τά­νει ὢν αὐ­το­κα­τά­κρι­τος. Ὅ­ταν πέμ­ψω Ἀρ­τε­μᾶν πρός σε ἢ Τυ­χι­κόν, σπο­ύ­δα­σον ἐλ­θεῖν πρός με εἰς Νι­κό­πο­λιν· ἐ­κεῖ γὰρ κέ­κρι­κα πα­ρα­χει­μά­σαι. Ζη­νᾶν τὸν νο­μι­κὸν καὶ Ἀ­πολ­λὼ σπου­δα­ί­ως πρό­πεμ­ψον, ἵ­να μη­δὲν αὐ­τοῖς λε­ί­πῃ. μαν­θα­νέ­τω­σαν δὲ καὶ οἱ ἡ­μέ­τε­ροι κα­λῶν ἔρ­γων προ­ΐ­στα­σθαι εἰς τὰς ἀ­ναγ­κα­ί­ας χρε­ί­ας, ἵ­να μὴ ὦ­σιν ἄ­καρ­ποι. Ἀ­σπά­ζον­ταί σε οἱ με­τ' ἐ­μοῦ πάν­τες. ἄ­σπα­σαι τοὺς φι­λοῦν­τας ἡ­μᾶς ἐν πί­στει. Ἡ χά­ρις με­τὰ πάν­των ὑ­μῶν· ἀ­μήν.                                    

           (Τἰτ. γ΄[3] 8 – 15)

ΕΡ­ΜΗ­ΝΕΙΑ (Π.Ν.ΤΡΕΜ­ΠΕ­ΛΑ)

Παιδί μου Τίτε, τό ὅ­τι δι­και­ω­θή­κα­με καὶ ἀ­να­γεν­νη­θή­κα­με καὶ θὰ κλη­ρο­νο­μή­σου­με τὴν αἰ­ώ­νια ζω­ὴ εἶ­ναι λό­γος καὶ ἀ­λή­θεια ἀ­ξι­ό­πι­στη. Καὶ γι' αὐ­τὰ τὰ θέ­μα­τα θέ­λω νὰ μι­λᾶς μὲ βε­βαι­ό­τη­τα καὶ μὲ κύ­ρος, γιὰ νὰ φρον­τί­ζουν ὅ­σοι ἔ­χουν πι­στέ­ψει στὸ Θε­ὸ νὰ πρω­το­στα­τοῦν ἀ­κού­ρα­στα σὲ κα­λὰ ἔρ­γα. Αὐ­τὰ εἶ­ναι τὰ κα­λὰ ἔρ­γα καὶ τὰ ὠ­φέ­λι­μα στοὺς ἀν­θρώ­πους· αὐ­τὰ γιὰ τὰ ὁποῖα σᾶς μί­λη­σα. Ἀ­πό­φευ­γε τὶς ἀ­νό­η­τες συ­ζη­τή­σεις καὶ τὶς γε­νε­α­λο­γί­ες γιὰ τοὺς μυ­θι­κοὺς θε­οὺς ἢ τοὺς εὐ­γε­νεῖς προ­γό­νους, ὅ­πως καὶ τὶς φι­λο­νι­κί­ες καὶ δι­α­μά­χες γιὰ τὸν ἰ­ου­δα­ϊ­κὸ νό­μο, δι­ό­τι δὲν φέρ­νουν κα­μί­α ὠ­φέ­λεια καὶ εἶ­ναι μά­ται­ες. Αἱ­ρε­τι­κὸ ἄν­θρω­πο πού ἐ­πι­μέ­νει νὰ δη­μι­ουρ­γεῖ σκάν­δα­λα καὶ δι­αι­ρέ­σεις στὴν Ἐκ­κλη­σί­α, μο­λο­νό­τι τὸν συμ­βού­λευ­σες γιὰ πρώ­τη καὶ δεύ­τε­ρη φο­ρά, πα­ρά­τη­σέ τον καὶ ἀ­πό­φευ­γέ τον. Γνώ­ρι­ζε ὅ­τι ἕ­νας τέ­τοι­ος ἄν­θρω­πος ἔ­χει διαστραφεῖ καὶ ἁ­μαρ­τά­νει· καὶ γιὰ τὴν ἁ­μαρ­τί­α του αὐ­τὴ ἐ­λέγ­χε­ται καὶ κα­τα­κρί­νε­ται ἀ­πὸ τὴ συ­νεί­δη­σή του καὶ ἀ­πὸ τὸν ἴ­διο του τὸν ἑ­αυ­τό. Ὅ­ταν σοῦ στεί­λω τὸν Ἀρτεμᾶ ἢ τὸν Τυ­χι­κό, φρόν­τι­σε γρή­γο­ρα νὰ ἔλ­θεις στὴ Νι­κό­πο­λη, δι­ό­τι ἐκεῖ ἀ­πο­φά­σι­σα νὰ πε­ρά­σω τὸ χει­μώ­να. Τὸν Ζη­νᾶ τὸ νο­μο­δι­δά­σκα­λο καὶ τὸν Ἀπολλώ κατευόδωσέ τους μὲ ἐ­πι­με­λη­μέ­νη προ­ε­τοι­μα­σί­α, γιὰ νὰ μὴν τοὺς λεί­πει τί­πο­τε στὸ τα­ξί­δι τους. Μὲ τὴν εὐ­και­ρί­α μά­λι­στα τῆς προ­ε­τοι­μα­σί­ας αὐ­τῆς ἂς παίρ­νουν μά­θη­μα καὶ οἱ δι­κοί μας νὰ πρω­το­στατοῦν καὶ νὰ ἐρ­γά­ζον­ται κα­λὰ ἔρ­γα καὶ νὰ συν­τρέ­χουν τοὺς ἀ­δελ­φοὺς στὶς ἀ­πα­ραί­τη­τες ὑ­λι­κές τους ἀ­νάγ­κες, γιά νὰ μὴ στε­ροῦν­ται ἀ­πὸ πνευ­μα­τι­κοὺς καρ­πούς. Σὲ χαι­ρε­τοῦν ἐγ­κάρ­δια ὅ­λοι ὅ­σοι εἶ­ναι μα­ζί μου. Χαιρέτησε ὅ­σους μᾶς ἀ­γα­ποῦν, ἐ­πει­δὴ ἔ­χουν κοι­νὴ πί­στη μέ μᾶς. Σᾶς εὔ­χο­μαι ἡ χά­ρις τοῦ Θε­οῦ νὰ εἶ­ναι μὲ ὅ­λους σας. Ἀ­μήν.

ΤΟ ΙΕΡΟ  ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ

Εἶπεν ὁ Κύριος τήν παραβολήν ταύτην^. ἐ­ξῆλ­θεν ὁ σπε­ί­ρων τοῦ σπεῖ­ραι τὸν σπό­ρον αὐ­τοῦ. καὶ ἐν τῷ σπε­ί­ρειν αὐ­τὸν ὃ μὲν ἔ­πε­σε πα­ρὰ τὴν ὁ­δόν, καὶ κα­τε­πα­τή­θη, καὶ τὰ πε­τει­νὰ τοῦ οὐ­ρα­νοῦ κα­τέ­φα­γεν αὐ­τό· καὶ ἕ­τε­ρον ἔ­πε­σεν ἐ­πὶ τὴν πέ­τραν, καὶ φυ­ὲν ἐ­ξη­ράν­θη δι­ὰ τὸ μὴ ἔ­χειν ἰ­κμά­δα· καὶ ἕ­τε­ρον ἔ­πε­σεν ἐν μέ­σῳ τῶν ἀ­καν­θῶν, καὶ συμ­φυ­εῖ­σαι αἱ ἄ­καν­θαι ἀ­πέ­πνι­ξαν αὐ­τό. καὶ ἕ­τε­ρον ἔ­πε­σεν εἰς τὴν γῆν τὴν ἀ­γα­θήν, καὶ φυ­ὲν ἐ­πο­ί­η­σε καρ­πὸν ἑ­κα­τον­τα­πλα­σί­ο­να. ταῦ­τα λέ­γων ἐ­φώ­νει· Ὁ ἔ­χων ὦ­τα ἀ­κο­ύ­ειν ἀ­κου­έ­τω. Ἐ­πη­ρώ­των δὲ αὐ­τὸν οἱ μα­θη­ταὶ αὐ­τοῦ λέ­γον­τες· Τίς εἴ­η ἡ πα­ρα­βο­λή αὕ­τη; ὁ δὲ εἶ­πεν· Ὑ­μῖν δέ­δο­ται γνῶ­ναι τὰ μυ­στή­ρι­α τῆς βα­σι­λε­ί­ας τοῦ Θε­οῦ, τοῖς δὲ λοι­ποῖς ἐν πα­ρα­βο­λαῖς, ἵ­να βλέ­πον­τες μὴ βλέ­πω­σι καὶ ἀ­κο­ύ­ον­τες μὴ συ­νι­ῶ­σιν. Ἔ­στι δὲ αὕ­τη ἡ πα­ρα­βο­λή· ὁ σπό­ρος ἐ­στὶν ὁ λό­γος τοῦ Θε­οῦ· οἱ δὲ πα­ρὰ τὴν ὁ­δόν εἰ­σιν οἱ ἀ­κο­ύ­σαν­τες, εἶ­τα ἔρ­χε­ται ὁ δι­ά­βο­λος καὶ αἴ­ρει τὸν λό­γον ἀ­πὸ τῆς καρ­δί­ας αὐ­τῶν, ἵ­να μὴ πι­στε­ύ­σαν­τες σω­θῶ­σιν. οἱ δὲ ἐ­πὶ τῆς πέ­τρας οἳ ὅ­ταν ἀ­κού­σω­σι, με­τὰ χα­ρᾶς δέ­χον­ται τὸν λό­γον, καὶ οὗ­τοι ῥί­ζαν οὐκ ἔ­χου­σιν, οἳ πρὸς και­ρὸν πι­στε­ύ­ου­σι καὶ ἐν και­ρῷ πει­ρα­σμοῦ ἀ­φί­σταν­ται. τὸ δὲ εἰς τὰς ἀ­κάν­θας πε­σόν, οὗ­τοί εἰ­σιν οἱ ἀ­κού­σαν­τες, καὶ ὑ­πὸ με­ρι­μνῶν καὶ πλο­ύ­του καὶ ἡ­δο­νῶν τοῦ βί­ου πο­ρευ­ό­με­νοι συμ­πνί­γον­ται καὶ οὐ τε­λε­σφο­ροῦ­σι. τὸ δὲ ἐν τῇ κα­λῇ γῇ, οὗ­τοί εἰ­σιν οἵ­τι­νες ἐν καρ­δί­ᾳ κα­λῇ καὶ ἀ­γα­θῇ ἀ­κο­ύ­σαν­τες τὸν λό­γον κα­τέ­χου­σι καὶ καρ­πο­φο­ροῦ­σιν ἐν ὑ­πο­μο­νῇ.                                      

          (Λουκ. η΄[8] 5 – 15)

ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΗ ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ

Η ΠΡΩΤΗ ΚΥΡΙΑΚΗ μετὰ τὴν 11^η Ὀκτωβρίου εἶναι πάντοτε ἀφιερωμένη στήν ἱερή μνήμη τῶν ἁγίων Πατέρων, πού τὸ ἔτος 787 μ.Χ. συνεκρότησαν τὴν Ζ' Οἰκουμενική Σύνοδο κατά τῶν αἱρετικῶν Εἰκονομάχων. Ἡ Ἐκκλησία μας λοιπὸν καθώρισε τὴν ἡμέρα αὐτή τῆς μνήμης τῶν ἁγίων Πατέρων νά ἀναγινώσκεται ὡς Εὐαγγελικὸ ἀνάγνωσμα ἡ γνωστὴ σὲ ὅλους μας παραβολή τοῦ Σπορέως.

Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ χρησιμοποίησε ὁ Κύριος στὴν παραβολὴ αὐτὴ εἶναι ἡ εἰκόνα τοῦ γεωργοῦ ποὺ σπέρνει τό χωράφι του. Κατὰ τὴν σπορά, λέγει ὁ Κύριος, ἕνα μέρος τοῦ σπόρου ἔπεσε στόν δρόμο καί οἱ διαβάτες τὸν καταπάτησαν, τὰ δὲ πουλιὰ τὸν κατάφαγαν. Ἕνα ἄλλο τμῆμα τοῦ σπόρου ἔπεσε σὲ ἔδαφος πετρῶδες· ἐφύτρωσε, δέν βρῆκε ὅμως ὑγρασία, μὲ ἀποτέλεσμα νά ξερανθεῖ. Κάποια ποσότητα σπόρου πάλιν ἔπεσε σὲ μέρος γεμάτο ἀγκάθια· ἐβλάστησε καὶ ἀναπτύχθηκε, τὰ ἀγκάθια ὅμως ἔπνιξαν καί ἀδυνάτισαν φοβερὰ τὰ τρυφερὰ βλαστάρια του. Τέλος, ἕνα μέρος τοῦ σπόρου ἔπεσε μέσα στὸ φρεσκοοργωμένο χωράφι καί φύτρωσε καί ἔφερε καρπὸ ἑκατονταπλάσιο. Καὶ ὁ Κύριος συνεπλήρωσε λέγοντας: Ὅποιος ἔχει αὐτιὰ πνευματικά, πρόθυμα νά ἀκούουν αὐτὰ ποὺ λέγω, ἄς τά ἀκούει.

ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΝΟΗΜΑ τῆς Παραβολῆς; Οἱ μαθητές ἀπορημένοι ζήτησαν ἀπό τὸν Κύριο νὰ τοὺς τὸ ἀναπτύξει. Καὶ Ἐκεῖνος τότε τοὺς ἐπαίνεσε, διότι λόγω τῆς καλῆς τους διαθέσεως τοὺς ἔχει δοθεῖ ἀπό τὸν Θεὸ ἡ εἰδικὴ χάρις νὰ γνωρίσουν τὰ βαθύτερα μυστήρια τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ. Τόνισε ὅμως ὅτι στὸν πολὺ κόσμο, ποὺ ἐπιπόλαια καὶ ἀδιάφορα ἀκούει τὶς ἀλήθειες τοῦ Εὐαγγελίου, θά μιλᾶ μὲ παραβολές, ὥστε νά ἀκούουν, ἀλλά νά μή κατανοοῦν καὶ νὰ μή ἀντιλαμβάνονται τὰ βαθύτερα νοήματα, γιὰ νὰ μή ἐπιβαρυνθεῖ ἡ θέση τους ἀπό τὴν ἀδιαφορία μὲ τὴν ὁποία καὶ αὐτὰ θὰ τὰ ἀντιμετώπιζαν.

ΤΟ ΒΑΘΥΤΕΡΟ ΝΟΗΜΑ τῆς Παραβολῆς, ἐξήγησε ὁ Κύριος, εἶναι τοῦτο:

Ο ΣΠΟΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ. Τὸ ἔδαφος εἶναι οἱ καρδιὲς τῶν ἀνθρώπων. Κάποιων ἀνθρώπων οἱ καρδιὲς μοιάζουν μὲ τὸν δρόμο. Ἀκούουν ἁπλῶς τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ, ἀλλά δὲν τὸν προσέχουν. Ὁ διάβολος τὸν βρίσκει ἐκτεθειμένο καὶ τὸν παίρνει ἀπό τὶς καρδιές τους. Ἔτσι μένουν στὴν ἀπιστία καὶ ὁδηγοῦνται στὴν ἀπώλεια.

ΑΛΛΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ οἱ καρδιὲς μοιάζουν μὲ ἔδαφος πετρῶδες. Ἀκούουν μέ χαρά τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ, ἀλλά «ρίζαν οὐκ ἔχουσι», δὲν ἔχουν βάθος. Στὴν πρώτη δυσκολία, στὸν πρῶτο κίνδυνο, πειρασμὸ ἢ διωγμὸ τὰ λησμονοῦν ὅλα καὶ ἐγκαταλείπουν τὸν ἀγῶνα.

     ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΠΝΙΓΟΝΤΑΙ μέσ' στὰ ἀγκάθια. Πρόθυμοι εἶναι. Ἀγωνίζονται νὰ ζήσουν ζωὴ πίστεως. Προχωροῦν ἀρκετά. Ἐπειτα ὅμως πνίγονται. Πνίγονται μέσα στὶς ἀγωνιώδεις φροντίδες γιὰ τὴν ἀπόκτηση χρημάτων καὶ ἀνέσεων καὶ ἀπολαύσεων. Ἔτσι τὰ χάνουν ὅλα. Καὶ χάνονται στὸ τέλος καί οἱ ἴδιοι.

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΟΜΩΣ καὶ οἱ καλοπροαίρετοι ἐκεῖνοι ἄνθρωποι, ποὺ μοιάζουν μὲ τὸ καλὸ καὶ εὔφορο χωράφι. Αὐτοὶ ἀκούουν πρόθυμα τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ, τὸν κλείνουν σφικτὰ μέσα στὶς καρδιές τους, δείχνουν ὑπομονὴ στοὺς πειρασμοὺς καὶ τὶς θλίψεις καὶ φέρνουν καρποὺς πνευματικοὺς πλούσιους — ἁγιάζονται!

ΤΑ ΑΓΚΑΘΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ

Δὲν εἶναι ἄπιστοι. Δὲν εἶναι ἀδιάφοροι. Οὔτε καὶ ἐπιπόλαιοι. Εἶναι ἄνθρωποι μὲ ζῆλο Θεοῦ  Τρέχουν στὴν Ἐκκλησία, ἀκούουν τὰ κηρύγματα, ἀγωνίζονται νὰ ζήσουν ἀληθινὴ χριστιανικὴ ζωή.

Ἔχουν ὅμως μιά ἀδυναμία. Ἀγαποῦν τὸν κόσμο τοῦτο. Θέλουν καί στήν Ἐκκλησία νά βρίσκονται καί τίς ἡδονὲς καί ἀπολαύσεις τοῦ κόσμου νά χαίρονται. Ἔπειτα ἡ καρδιὰ τους μαγνητίζεται ἀπό τόν πλοῦτο. Δὲν χορταίνουν ποτέ. Τρέχουν συνεχῶς ἀπό τή μιά ἐργασία στὴν ἄλλη. Αὐξάνουν τὶς ἐπιχειρήσεις τους, ἐπεκτείνουν τὶς δραστηριότητές τους, πολλαπλασιάζουν τὴν περιουσία τους. Τρέχουν, ἀγωνιοῦν, βασανίζονται. Εὐθύνες, ὑποχρεώσεις, μέριμνες... πνίγονται!

Πνίγονται!

Πνίγονται μέσα σὲ μιά θάλασσα μεριμνῶν καί ὑποχρεώσεων. Δὲν ἔχουν χρόνο, δὲν ἔχουν διάθεση, δέν βρίσκουν ἡσυχία.

Πνίγονται!

Ἡ καρδιὰ σιγὰ-σιγὰ ἀγριεύει. Τὴν γεμίζουν τὰ ἀγκάθια τῆς ἀγάπης τοῦ πλούτου, τῶν ἡδονῶν, καί οἱ μέριμνες πού ἀκολουθοῦν. Ἡ ψυχὴ ἀσφυκτιᾶ, δὲν ἔχει ὀξυγόνο νὰ ἀναπνεύσει. Ἔτσι σιγὰ - σιγὰ μαραίνεται. Χάνεται ἡ δροσιά της. Κιτρινίζουν τὰ φύλλα της. Τὰ ἀγκάθια αὐξάνουν ταχύτατα.

Ἡ εἰκόνα τῆς ἀκανθώδους γῆς εἶναι ἴσως ἡ χαρακτηριστικότερη φωτογραφία τῆς ἐποχῆς μας. Μήπως καί δικὴ μας φωτογραφία; Ἀλλά, ἄν τὰ ἀγκάθια τῶν κοσμικῶν ἐπιδιώξεων γεμίσουν τὴν ψυχή μας, κινδυνεύουμε. Τὸ τέλος θὰ εἶναι ὁ μαρασμὸς τῆς ψυχῆς.

Γι' αὐτὸ τὸν λόγο εἶναι ἀνάγκη τὰ ἀγκάθια νὰ ξερριζωθοῦν. Δέν εἶναι εὔκολο νὰ ξερριζώνει κανείς ἀγκάθια. Καί πληγώνεται καὶ ὑποφέρει. Ἀλλά δὲν ὑπάρχει ἄλλη λύση. Ἂν τὰ ἀφήσουμε, θὰ μᾶς πνίξουν. Ἂν τὰ ξερριζώσουμε, θὰ σωθοῦμε. Ποτέ δὲν εἶναι ἀργά. Ἀρκεῖ νὰ τὸ ἀποφασίσουμε.

 (Δι­α­σκευ­ὴ ἀ­πὸ πα­λαι­ὸ τό­μο τοῦ Πε­ρι­ο­δι­κοῦ «Ο ΣΩ­ΤΗΡ»)

ΕΝΑΡΞΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ ΣΤΗΝ ΕΝΟΡΙΑ ΜΑΣ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΦΟΥ

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΠΑΦΟΥ ΚΑΙ ΒΑΡΝΑΒΑ

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Η Πνευματική Κίνηση της  ενορίας  Απ.  Παύλου  σας  προσκαλεί στην Τελετή Έναρξης του Πνευματικού Έργου της Ενορίας μας,

δηλαδή των Κατηχητικών, που απευθύνονται

σε μαθητές Δημοτικού, Γυμνασίου και Λυκείου

και των Κύκλων Μελέτης Αγίας Γραφής, που απευθύνονται

σε ενήλικες, Άνδρες και Γυναίκες.

Η τελετή θα γίνει την Κυριακή, 11/10/2015 μετά τη Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό Αποστόλων Παύλου και Βαρνάβα στην Πάφο

ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ ΑΚΡΟΑΣΗΣ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΤΟΥ  ΘΕΟΥ

ΣΤΗΝ ΕΝΟΡΙΑ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ

ΠΑΥΛΟΥ ΚΑΙ ΒΑΡΝΑΒΑ

ΤΟ 2015-2016

ΓΙΑ ΕΝΗΛΙΚΕΣ:

 ΚΥΚΛΟΣ ΜΕΛΕΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ ΑΝΔΡΩΝ

                κάθε ΤΡΙΤΗ  6.30 Μ.Μ.- 8.00 Μ.Μ.  

 ΚΥΚΛΟΣ ΜΕΛΕΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ

                Κάθε ΤΡΙΤΗ  4.00 Μ.Μ.-5.00 Μ.Μ.

 ΚΥΚΛΟΣ ΜΕΛΕΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ (ΓΥΝΑΙΚΩΝ) ΚΑΙ  
                             ΝΕΑΡΩΝ ΚΥΡΙΩΝ

                Κάθε ΤΕΤΑΡΤΗ  5.00 Μ.Μ.-6.00 Μ.Μ.

ΓΙΑ ΜΑΘΗΤΕΣ

    ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΑΡΡΕΝΩΝ:

           ΚΑΤΩΤΕΡΟ    κάθε    ΚΥΡΙΑΚΗ  10.00 Π.Μ.-11.00 Π.Μ.

          ΜΕΣΟ             κάθε     ΚΥΡΙΑΚΗ 10.00 Π.Μ. – 11.00 Π.Μ.

         ΑΝΩΤΕΡΟ      κάθε     ΚΥΡΙΑΚΗ 10.00 Π.Μ. – 11.00 Π.Μ.

ΓΙΑ ΜΑΘΗΤΡΙΕΣ:

     ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΘΗΛΕΩΝ:

           ΚΑΤΩΤΕΡΟ   κάθε    ΚΥΡΙΑΚΗ 10.00 Π.Μ. – 11.00  Π.Μ.

           ΜΕΣΟ            κάθε     ΚΥΡΙΑΚΗ 10.00 Π.Μ. – 11.00  Π.Μ.

           ΑΝΩΤΕΡΟ    κάθε    ΚΥΡΙΑΚΗ 10.00 Π.Μ. – 11.00  Π.Μ.

ΣΗΜ.: ΟΛΕΣ ΟΙ ΠΙΟ ΠΑΝΩ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ ΠΡΟΣΦΕΡΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΠΑΥΛΟΥ

Β΄ ΚΥΡΙΑΚΗ ΛΟΥΚΑ. ΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΦΟΥ

ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΠΑΥΛΟΥ ΚΑΙ ΒΑΡΝΑΒΑ

ΚΥΡΙΑΚΗ Β΄ ΛΟΥΚΑ

(4 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2015)

Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ (ΙΗ΄ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ)  

Ἀ­δελ­φοί, ὁ σπε­ί­ρων φει­δο­μέ­νως, φει­δο­μέ­νως καὶ θε­ρί­σει, καὶ ὁ σπε­ί­ρων ἐπ᾽ εὐ­λο­γί­αις ἐπ᾽ εὐ­λο­γί­αις καὶ θε­ρί­σει. Ἕ­κα­στος κα­θὼς προ­αι­ρεῖ­ται τῇ καρ­δί­ᾳ, μὴ ἐκ λύ­πης ἢ ἐξ ἀ­νάγ­κης· ἱ­λα­ρὸν γὰρ δό­την ἀ­γα­πᾷ ὁ Θε­ός. Δυ­να­τὸς δὲ ὁ Θε­ὸς πᾶ­σαν χά­ριν πε­ρισ­σεῦ­σαι εἰς ὑ­μᾶς, ἵ­να ἐν παν­τὶ πάν­το­τε πᾶ­σαν αὐ­τάρ­κειαν ἔ­χον­τες πε­ρισ­σε­ύ­η­τε εἰς πᾶν ἔρ­γον ἀ­γα­θόν, κα­θὼς γέ­γρα­πται· ᾽Ε­σκόρ­πι­σεν, ἔ­δω­κε τοῖς πέ­νη­σιν, ἡ δι­και­ο­σύ­νη αὐ­τοῦ μέ­νει εἰς τὸν αἰ­ῶ­να. Ὁ δὲ ἐ­πι­χο­ρη­γῶν σπέρ­μα τῷ σπε­ί­ρον­τι καὶ ἄρ­τον εἰς βρῶ­σιν χο­ρη­γή­σαι καὶ πλη­θύ­ναι τὸν σπό­ρον ὑ­μῶν καὶ αὐ­ξή­σει τὰ γε­νή­μα­τα τῆς δι­και­ο­σύ­νης ὑ­μῶν· ἐν παν­τὶ πλου­τι­ζό­με­νοι εἰς πᾶ­σαν ἁ­πλό­τη­τα, ἥ­τις κα­τερ­γά­ζε­ται δι᾽ ἡ­μῶν εὐ­χα­ρι­στί­αν τῷ Θε­ῷ                                                         

              (Β΄ Κορ. θ΄[9] 6-11)

ΕΡ­ΜΗ­ΝΕΙΑ (Π.Ν.ΤΡΕΜ­ΠΕ­ΛΑ)

Ἀδελφοί, πρέ­πει νὰ γνω­ρί­ζε­τε αὐ­τό, ὅ­τι ἐ­κεῖ­νος πού σπέρ­νει μὲ τσιγ­γου­νιά, μὲ τσιγ­γου­νιὰ καὶ θὰ θε­ρί­σει. Κι ἐ­κεῖ­νος πού σπέρ­νει ἄ­φθο­να, ἄ­φθο­να καὶ θὰ θε­ρί­σει. Ὁ κα­θέ­νας ἂς δί­νει ἐ­λεύ­θε­ρα ὅ,τι ἔ­χει δι­ά­θε­ση ἡ καρ­διά του, χω­ρὶς νὰ στε­νο­χω­ρι­έ­ται ἢ νὰ ἐ­ξα­ναγ­κά­ζε­ται· δι­ό­τι ὁ Θε­ὸς ἀ­γα­πᾶ ἐ­κεῖ­νον πού δί­νει μὲ προ­θυ­μί­α καὶ χα­ρού­με­νο πρό­σω­πο. Κι ὁ Θε­ὸς ἔ­χει τὴ δύ­να­μη νὰ σᾶς δώ­σει ὑ­πε­ρά­φθονη κά­θε χά­ρη: καὶ τὴ χά­ρη δη­λα­δὴ τῆς προ­θυ­μί­ας νὰ εἰ­σφέ­ρε­τε γεν­ναί­α, καὶ τὴ χά­ρη τῶν ὑ­λι­κῶν ἀ­γα­θῶν ὥ­στε νὰ εἶ­στε πάν­το­τε σ' ὅ­λα τε­λεί­ως αὐ­τάρ­κεις κι ἔ­τσι νὰ κά­νε­τε μὲ τὸ πα­ρα­πά­νω κά­θε κα­λὸ ἔρ­γο. Κι ἔ­τσι νὰ γί­νει καὶ μὲ σᾶς ἐκεῖνο πού λέει ἡ Ἁγία Γρα­φή: Μοί­ρα­σε ἄ­φθο­να, ἔ­δω­σε στοὺς φτω­χοὺς· ἡ ἀρετή του ἀ­πὸ τὶς ἀ­γα­θο­ερ­γί­ες του μέ­νει γιὰ πάν­τα. Κι ὁ Θε­ὸς πού χο­ρη­γεῖ ἄ­φθο­νο σπό­ρο σ' ἐ­κεῖ­νον πού σπέρ­νει, καὶ ἄρ­το γιὰ νὰ τρῶ­με, ἂς χο­ρη­γή­σει κι ἂς πλη­θύ­νει τὰ ὑ­λι­κὰ ἀ­γα­θά σας κι ἂς αὐ­ξή­σει τούς καρ­ποὺς τῆς ἀ­γα­θο­ερ­γί­ας σας, ὥ­στε νὰ γί­νε­στε πλού­σιοι σὲ κά­θε τι, σὲ κά­θε εἶ­δος γεν­ναι­ο­δω­ρί­ας, γιὰ τὴν ὁ­ποί­α θὰ ἀ­να­πέμ­πουν εὐ­χα­ρι­στί­ες στὸ Θε­ὸ αὐ­τοὶ πού θὰ πά­ρουν ἀ­πὸ ἐ­μᾶς τοὺς Ἀ­πο­στό­λους τὶς συ­νει­σφο­ρές σας πού θὰ τοὺς με­τα­φέ­ρου­με.

ΤΟ ΙΕΡΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ

Εἶπεν ὁ Κύριος^. κα­θὼς θέ­λε­τε ἵ­να ποι­ῶ­σιν ὑ­μῖν οἱ ἄν­θρω­ποι, καὶ ὑ­μεῖς ποι­εῖ­τε αὐ­τοῖς ὁ­μο­ί­ως. καὶ εἰ ἀ­γα­πᾶ­τε τοὺς ἀ­γα­πῶν­τας ὑ­μᾶς, ποί­α ὑ­μῖν χά­ρις ἐ­στί; καὶ γὰρ οἱ ἁ­μαρ­τω­λοὶ τοὺς ἀ­γα­πῶν­τας αὐ­τοὺς ἀ­γα­πῶ­σι. καὶ ἐ­ὰν ἀ­γα­θο­ποι­ῆ­τε τοὺς ἀ­γα­θο­ποι­οῦν­τας ὑ­μᾶς, πο­ί­α ὑ­μῖν χά­ρις ἐ­στί; καὶ γὰρ οἱ ἁ­μαρ­τω­λοὶ τὸ αὐ­τὸ ποι­οῦ­σι. καὶ ἐ­ὰν δα­νε­ί­ζη­τε πα­ρ' ὧν ἐλ­πί­ζε­τε ἀ­πο­λα­βεῖν, πο­ί­α ὑ­μῖν χά­ρις ἐ­στί; καὶ γὰρ ἁ­μαρ­τω­λοὶ ἁ­μαρ­τω­λοῖς δα­νε­ί­ζου­σιν ἵ­να ἀ­πο­λά­βω­σι τὰ ἴ­σα. πλὴν ἀ­γα­πᾶ­τε τοὺς ἐ­χθροὺς ὑ­μῶν καὶ ἀ­γα­θο­ποι­εῖ­τε καὶ δα­νε­ί­ζε­τε μη­δὲν ἀ­πελ­πί­ζον­τες, καὶ ἔ­σται ὁ μι­σθὸς ὑ­μῶν πο­λύς, καὶ ἔ­σε­σθε υἱ­οὶ ὑ­ψί­στου, ὅ­τι αὐ­τὸς χρη­στός ἐ­στιν ἐ­πὶ τοὺς ἀ­χα­ρί­στους καὶ πο­νη­ρο­ύς. Γίνεσθε οὖν οἰ­κτίρ­μο­νες κα­θὼς καὶ ὁ πα­τὴρ ὑ­μῶν οἰ­κτίρ­μων ἐ­στί.

                                           (Λουκ. Στ΄ [6] 31 – 36)

ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΗ ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ

ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ αὐτῆς τῆς Κυριακῆς ἀποτελεῖ μιά ζυγαριά ἀκριβείας, μέ τήν ὁποία μποροῦμε νὰ ζυγίσουμε ὅλοι μας ἐπακριβῶς τήν ἀξία τῆς πνευματικῆς μας ζωῆς. Τὰ λόγια τοῦ Κυρίου μᾶς ἀνατέμνουν μέχρι τὸ Βάθος. Εἰσδύουν στὰ μύχια τῆς ψυχῆς μας καὶ φανερώνουν καθαρὰ ποιοί ἀκριβῶς εἴμαστε.

ΑΡΧΙΚΑ Ο ΚΥΡΙΟΣ ὑποδεικνύει τὸ μυστικό ἑνὸς τέλειου τρόπου ζωῆς. Ὅπως θέλετε, λέγει, νὰ σᾶς φέρονται οἱ ἄλλοι ἄνθρωποι, ἔτσι νὰ φέρεσθε καί σεῖς πρὸς αὐτούς: «καθὼς θέλετε ἵνα ποιῶσιν ὑμῖν οἰ ἄνθρωποι, καί ὑμεῖς ποιεῖτε αὐτοῖς ὁμοίως».

ΚΑΙ  ΕΠΕΙΔΗ ΟΛΟΙ ΘΕΛΟΥΜΕ νὰ μᾶς ἀγαποῦν οἱ ἄλλοι, ὁ Κύριος μὲ τρία καίρια ἐρωτήματα περιγράφει καὶ τίς διαστάσεις τῆς ἀληθινῆς ἀγάπης, ἀγάπης πού ἐμεῖς ὀφείλουμε νά δείχνουμε στοὺς ἄλλους. Αὐτὰ ἀκριβῶς τὰ ἐρωτήματα ἀποτελοῦν τή ζυγαριὰ ἀκριβείας, γιά τήν ὁποία ἤδη μιλήσαμε. Εἶναι ἕνας πεντακάθαρος πνευματικὸς καθρέπτης, πού μᾶς δείχνει ὅπως ἀκριβῶς εἴμαστε!

ΝΟΜΙΖΕΤΕ ΟΤΙ ΕΧΕΤΕ ἀληθινὴ ἀγάπη; Ἀλλά, ἄν ἀγαπᾶτε μόνο αὐτοὺς ποὺ σᾶς ἀγαποῦν, λέγει ὁ Κύριος, τί σπουδαῖο πρᾶγμα κάνετε, ποιάν εὔνοια πρέπει νὰ σᾶς δείξει ὁ Θεὸς καὶ ποιάν ἀμοιβή νὰ σᾶς δώσει; Αὐτὴν τὴν ἀγάπη τὴν ἔχουν ὅλοι σχεδὸν οἱ ἄνθρωποι, καὶ οἱ πλέον ἁμαρτωλοί, οἱ ὁποῖοι καὶ αὐτοὶ δείχνουν ἀγάπη σ' αὐτοὺς ποὺ τοὺς ἀγαποῦν.

Ἀλλὰ καὶ ἆν εὐεργετεῖτε μόνο αὐτοὺς ποὺ σᾶς εὐεργετοῦν, ποιά χάρη καὶ ἀμοιβή θὰ πρέπει νὰ σᾶς δώσει ὁ Θεός; Καμμιά ἀσφαλῶς, δεδομένου ὅτι καί οἱ μακράν τοῦ Θεοῦ ἁμαρτωλοὶ ἄνθρωποι αὐτὸ ἀκριβῶς κάνουν.

Και ἀκόμη, ἄν δανείζετε μόνο αὐτοὺς γιὰ τοὺς ὁποίους εἶσθε βέβαιοι ὅτι θὰ σᾶς ἐπιστρέψουν τὰ δανεισμένα, ποιά χάρη σᾶς ὀφείλει ὁ Θεός; Καμμιά βέβαια, ἀφοῦ αὐτὸ τὸ κάνουν καί οἱ ἁμαρτωλοὶ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι δανείζουν τοὺς ὁμοίους τους ἀπό συμφέρον, γιὰ νὰ πάρουν κάποτε πίσω τὰ δανεικά.

ΑΦΟΥ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΕΔΕΙΞΕ μὲ τὰ τρία αὐτὰ ἐρωτήματα ποιὰ εἶναι ἡ κίβδηλη καὶ μὴ χριστιανικὴ ἀγάπη, ὑποδεικνύει στὴ συνέχεια πῶς πρέπει νὰ φέρονται ὅσοι πραγματικὰ ἐπιθυμοῦν νὰ εἶναι πιστοὶ ἀκόλουθοι δικοί Του.

Ἐσεῖς λοιπόν, λέγει, νὰ ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς σας καί νά τούς εὐεργετεῖτε καὶ νὰ τοὺς δανείζετε, χωρὶς νὰ περιμένετε νὰ σᾶς τὸ ἀνταποδώσουν. Ἂν αὐτὸ τὸ κάνετε, θὰ σᾶς ἀνταμείψει ὁ Θεός. Θὰ εἶναι πολὺς ὁ μισθὸς σας καί θά γίνετε «υἱοί ὑψίστου», θὰ γίνετε κατὰ χάρη τέκνα τοῦ Ὑψίστου Θεοῦ, ὅμοιοι μὲ τὸν Θεό, ἀφοῦ Ἐκεῖνος εἶναι εὐεργετικὸς πρὸς τοὺς ἀχάριστους καὶ πονηροὺς ἀνθρώπους.

Νὰ εἶσθε ἑπομένως «οἰκτίρμονες», πονετικοὶ καὶ εὔσπλαγχνοι ἄνθρωποι, ὅπως εὔσπλαγχνος εἶναι καί ὁ οὐράνιος Πατέρας σας.

ΤΟ ΤΡΙΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ

Τὰ τρία ἐρωτήματα τοῦ Κυρίου ἔχουν μιά δύναμη ἰδιαίτερη. Γιατί; Κυρίως διότι εἶναι συγκεκριμένα ἐρωτήματα καὶ ἑπομένως μὲ τὸν τρόπο αὐτὸν δὲν ἀφήνουν κανένα περιθώριο καμμιᾶς παρερμηνείας. Ὅλοι μας, καθὼς τὰ ἀκοῦμε, μποροῦμε νὰ δώσουμε ἀπάντηση σ’ αὐτά. Ἀγαπᾶμε μόνο αὐτοὺς ποὺ μᾶς ἀγαποῦν; Εὐεργετοῦμε μόνο αὐτοὺς ποὺ μᾶς εὐεργετοῦν; Δανείζουμε μόνο αὐτοὺς γιὰ τοὺς ὁποίους εἴμαστε βέβαιοι ὅτι θὰ μπορέσουν νὰ μᾶς ἐπιστρέψουν τὰ δανεικά; Ἂν αὐτὸ μόνο κάνουμε, δὲν κάνουμε τίποτε  δὲν εἴμεθα τίποτε περισσότερο ἀπό ὅ,τι εἶναι καὶ οἱ ἀσεβεῖς ἄνθρωποι. Ἡ ἐποχὴ μας εἶναι μιά κατεξοχὴ φιλοχρήματη ἐποχή. Αὐτὴ δὲ ἡ νοοτροπία διαποτίζει δυστυχῶς ἀκόμη καί μᾶς, τοὺς πιστοὺς Χριστιανούς. Γι’ αὐτὸ τὸν λόγο, τὸ τρίτο ἐκεῖνο ἐρώτημα τοῦ Κυρίου, ποὺ ἀναφέρεται στὰ δανεικά, ἴσως νὰ εἶναι τὸ κατ΄ ἐξοχὴ ἐπίκαιρο σήμερα.

Τὸ ἐρώτημα εἶναι συγκεκριμένο καὶ σαφές. Πόσοι ἀπό μᾶς εἴμαστε πρόθυμοι νὰ δανείσουμε κάποιον, γιὰ τὸν ὁποῖο δὲν εἴμαστε βέβαιοι ὅτι θὰ μπορέσει νὰ μᾶς ἐπιστρέψει τὰ δανεικά;

Ἂν ἔχουμε ἢ δὲν ἔχουμε ἀληθινὴ χριστιανικὴ ἀγάπη, αυτό θά φανεῖ πολὺ καθαρὰ ἀπό τὴν ἀπάντηση ποὺ δίνουμε στὸ τρίτο ἐρώτημα τοῦ Κυρίου. Εἰδικὰ αὐτὸ παραεῖναι ζυγαριὰ ἀκριβείας, πού μπορεῖ νά ζυγίζει τὴν ἀγάπη μας.

Τουλάχιστον, ἄν δὲν ἔχουμε αὐτὴ τὴν ἀληθινὴ ἀγάπη, νὰ ταπεινοφρονοῦμε. Καί ἂς καταβάλουμε προσπάθεια μεγάλη νὰ τὴν ἀποκτήσουμε. Νὰ γίνουμε καὶ μεῖς «χρηστοὶ καὶ οἰκτίρμονες», ὠφέλιμοι καὶ συμπονετικοὶ πρὸς ὅλους, καθὼς καὶ ὁ οὐράνιος Πατέρας μας «χρηστὸς» καί «οἰκτίρμων ἐστί» πρὸς ὅλους, ἀκόμη καί πρὸς «τοὺς ἀχαρίστους καί πονηρούς».

 (Δι­α­σκευ­ὴ ἀ­πὸ πα­λαι­ὸ τό­μο τοῦ Πε­ρι­ο­δι­κοῦ «Ο ΣΩΤΗΡ»)